Indiaas eten is misschien wel de meest onderschatte keuken in Nederland. Iedereen kent butter chicken, tikka masala en een bak naan met knoflook, maar daar houdt het voor veel mensen ook wel een beetje op. Terwijl het land zelf zo groot en divers is dat je eigenlijk eerder over tientallen keukens praat dan over één. Tijd om dat is nader te onderzoeken bij Anjappar, dat een focus op de Zuid-Indiase keuken heeft. Met een enorme kaart, uitgesproken smaken en gerechten die je niet overal tegenkomt.
Er zijn restaurants waar je een week van tevoren reserveert, drie recensies leest en van tevoren al weet wat je gaat nemen. En er zijn restaurants waar je vooral binnenloopt omdat je uit de trein komt, honger hebt, geen zin hebt om te koken en hoopt dat er nog plek is. Anjappar op Vredenburg valt duidelijk in die tweede categorie.
Dat is geen belediging. Integendeel zelfs. Voor liefhebbers van Indiaas eten is juist dat een groot pluspunt. Het zit centraal, het is groot, er is bijna altijd plek en je kunt er relatief snel eten. Niet romantisch, niet intiem, niet bijzonder sfeervol, maar wel functioneel. En soms is dat precies waar je behoefte aan hebt.
Beluister de volledige recensie via Eten wat de podcast
Anjappar is onderdeel van een grotere keten en dat voel je eigenlijk meteen. Het restaurant heeft niet de warme, persoonlijke sfeer van een kleine zaak waar iemand vol liefde elk gerecht nog even komt toelichten. Het is groot en een tikje zakelijk. Er loopt veel personeel rond, maar dat betekent niet automatisch dat alles soepel verloopt. Er lijkt een systeem achter te zitten van wie wat mag opnemen, wie wat mag brengen en wie vooral heel druk moet kijken zonder iets concreets te doen, maar voor de gast voelt dat soms wat onhandig. Niet rampzalig, wel afstandelijk. En dan die kaart…
Meer dan tweehonderd gerechten
Meer dan tweehonderd gerechten. Dat is niet een menukaart, dat is een test van je mentale weerbaarheid.
Normaal is zo’n enorme kaart een slecht teken. Bij veel restaurants betekent het vooral dat alles nét niet bijzonder is, of dat hetzelfde gerecht in twaalf varianten wordt aangeboden totdat je het overzicht kwijt bent. Hier is het iets genuanceerder. Anjappar richt zich op de Zuid-Indiase Chettinad-keuken, maar heeft daarnaast ook alle bekende publieksfavorieten op de kaart staan. Daardoor kun je er eindeloos veel proberen, en voor mensen die echt van deze keuken houden is dat juist een feest. Wie hier vaak komt, hoeft zich in ieder geval nooit te vervelen.
Indiërs gaan speciaal naar Anjappar:
Maar voor de minder ingevoerde bezoeker is het ook gewoon veel. Heel veel. Je weet nauwelijks waar te beginnen en voor je het weet bestel je iets dat theoretisch interessant klinkt, maar praktisch gewoon tegenvalt.
Dat overkwam hier bijvoorbeeld met vis. Sardientjes die vooral als een berg sardientjes voelden, zonder veel reden om daar enthousiast van te worden. Een vis in mangocurry bleek ook geen voltreffer. Niet per se vies, maar ook niet iets waarvoor je iemand direct appt dat die hiernaartoe moet. De rijst was prima, het brood met flink wat knoflook ook, maar het geheel maakte gewoon weinig indruk.
En daar zit precies het lastige van Anjappar.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wie van Indiaas eten houdt, ziet hier waarschijnlijk veel meer in. De smaken zijn uitgesproken, het kruidenniveau ligt hoger dan bij de gemiddeld op de Nederlandse smaak aangepaste Indiase restaurants en sommige gerechten zijn juist daarom interessant. Dit is geen brave versie van Indiaas eten voor mensen die eigenlijk alleen butter chicken willen. Er zit pit in, letterlijk en figuurlijk. Gerechten kunnen flink heet zijn, en dat is voor liefhebbers juist een pré.
Tegelijkertijd betekent dat niet automatisch dat alles goed uitpakt. Want uitgesproken smaken zijn nog geen garantie voor een memorabele maaltijd. En als je niet precies weet wat je moet bestellen, dan kun je hier dus vrij makkelijk de verkeerde afslag nemen.
Dat maakt het oordeel ook zo afhankelijk van wat je zoekt. Zoek je een warme avond uit, met veel aandacht, een zorgvuldig opgebouwde ervaring en een kaart die je een beetje helpt? Dan is Anjappar waarschijnlijk niet jouw restaurant. Zoek je een plek waar je snel kunt aanschuiven, waar veel keuze is, waar je solo prima zit en waar je voor relatief weinig geld een stevige maaltijd kunt krijgen die net wat authentieker aanvoelt dan de gebruikelijke Indiase ketel curry? Dan wordt het ineens een stuk interessanter.
Voor de liefhebber is er bovendien echt wel wat te halen. De kothu parotta, bijvoorbeeld, is zo’n gerecht waar kenners warm van worden: plat brood in stukjes gesneden, opgebakken met groenten, kruiden en saus, rommelig opgediend maar vol smaak. Niet bepaald fotogeniek, wel precies het soort gerecht waardoor mensen drie keer per week terug kunnen gaan zonder zich te vervelen. En juist dat zegt veel over Anjappar: het is eerder een plek voor terugkerende kenners dan voor incidentele indrukzoekers.
Misschien is dat wel de beste samenvatting. Anjappar wil je niet verleiden met sfeer of finesse. Het wil je voeden. Snel, stevig en zonder teveel gedoe. Dat lukt behoorlijk goed, maar niet zo goed dat iedereen er automatisch voor zal vallen.
Eindcijfer: 7,2
Anjappar is groot, snel en vol smaak, maar ook onpersoonlijk en grillig. Voor liefhebbers van Indiaas eten is het een handige en interessante plek. Voor anderen blijft het vooral een prima optie die net te weinig charme heeft om echt te beklijven.
