In het AZC in Oog in Al draait een restaurant dat eigenlijk geen restaurant zou mogen heten. Niet omdat het slecht is, maar omdat het zoveel meer is. A Beautiful Mess wordt gerund door de bewoners van het azc zelf, samen met mensen met horecaervaring, en de chefs koken gerechten uit hun thuisland. Syrisch. Iraans. Eritrees. Elke vrijdag — en inmiddels ook zaterdag — een community dinner voor 28 euro. Drie gangen, en je betaalt voor een bewoner mee.

Beluister de podcastrecensie van Eten wat de podcast over A Beautiful Mess

Over de slagboom en voorbij

Je moet er even voor overtuigd raken om te gaan. Want je rijdt langs een slagboom, een beveiliger bedient hem, en even voelt het alsof je ergens binnenkomt waar je eigenlijk niet hoort. Dat gevoel verdwijnt snel. Het AZC zit in een voormalig ziekenhuis, een gebouwencomplex, en A Beautiful Mess heeft er een plekje middenin. Buiten picknicktafels, sfeerverlichtingslampjes, wat sjaaltjes. Kinderen spelen, mensen lopen langs, het is gezellig en een beetje alsof je even weg bent. Niet uit Utrecht, maar misschien even uit jezelf.

Ger ging er op een warme avond naartoe en at Iraans, voor het eerst in zijn leven. Hij zat buiten in zijn t-shirt. Dat alleen al was de moeite waard.

Wat je krijgt

Het menu wisselt per week, afhankelijk van welke chef er die avond staat. Ger had Iraans: veel rijst, een soort stoofpotje, vegetarisch, bonen. Eenvoudig, maar zo bedoeld. Dit is thuiskokerij — niet meer en niet minder — en juist die eenvoud maakt het bijzonder. Het lekkerste was de soep en een paprika-dip die zo goed was dat er om extra brood gevraagd moest worden. En nog eens. Die dip is het heimelijke hoogtepunt van de avond.

Het nagerecht — een zwaar taartje — haalt het eindgeweld van de avond naar voren. Volle maag gegarandeerd.

Jelle was er op een andere avond en had Oost-Afrikaans, al wist hij dat pas achteraf. De bediening sprak beperkt Engels, de uitleg van de gerechten bleef wat vaag. Maar het deed hem denken aan Napata, dat Soedanese restaurant op Rijnsweerd. Dezelfde zachte, ietwat slijmerige texturen. Niet voor iedereen, maar echt.

Tafé

Speciale vermelding voor de tafé: een koffie-achtige drank van dadelpitten, cafeïnevrij, iets fruitiger en lichter dan koffie. Op de kaart omschreven als een drank die anders in de vuilnisbak belandt. Jelle vond het echt heel lekker. Bestellen dus.

Meer dan een maaltijd

Dit is wel degelijk een eetgelegenheid, maar het is ook een statement. In Nederland mogen asielzoekers niet werken terwijl hun aanvraag loopt. A Beautiful Mess biedt een uitweg: bijdragen, je keuken laten zien, contact maken met de stad. Voor wie twijfelt over het nut of het belang van een AZC — gewoon gaan. Je komt er anders vandaan.

28 euro voor een driegangenmenu is voor deze stad bepaald niet duur. En je doneert er gelijk een maaltijd mee voor een bewoner. Dat zie je bijna nergens.

Eindcijfer: 7,7