Beluister de podcastrecensie van Bar Birria

Een isoleercel als eetzaal

Bar Birria bevindt zich letterlijk in een isoleercel van de voormalige TBS-kliniek. Dat klinkt confronterend, maar de makers hebben er iets leuks mee gedaan. De ruimte is overwegend groen geverfd, de ramen hebben soms nog tralies en je eten wordt geserveerd op dienbladen zoals je die kent uit gevangenisfilms. Midden in het restaurant hangt een ijzeren metalen toilet – ooit origineel, vandaag decoratief. Je zit in twee kleine hokjes, er zit wat ruimte tussen de tafels, de muziek staat bewust aan de stevige kant. Niet storend, wel aanwezig. Je kunt er bij meezingen als je wil, en dat is precies de bedoeling.

De gastheer van dienst is niet zomaar iemand: hij is de voormalige mixologist van Sumventure Flight Bar, en dat merk je. De cocktails – waaronder heerlijke old-fashioneds en een uitstekende margarita – zijn met verstand gemaakt. Mezcal is de rode draad op de drankenkaart, wat bij een Mexicaans taco-restaurant precies klopt.

Tacos: klein, langzaam en briljant

Het menu is smal. Heel smal. Maar wat er op staat, verdient je aandacht. De signature taco Birria werd meerdere keren besteld – twee tacos per portie, en elke keer overtuigend. De kraptaco en een lamsvariant deden het goed, de ceviche was smaakvol en de speciale nachos waren ronduit geweldig. Maar het absolute hoogtepunt van de avond – en misschien wel van het jaar – was de birria de setas: de vegetarische variant met oesterzwam. Een gerecht dat je aan het eind van het jaar nog weet. Die ene hap die je niet vergeet.

Dan de eerlijke kanttekening: de porties zijn klein en het duurt even voordat je iets krijgt. Eén kok en één gastheer hebben nu eenmaal fysieke grenzen, en dat voel je. Wie met honger binnenkomt en haast heeft, is hier aan het verkeerde adres. Wij schatten dat een avond voor twee personen, mét volop eten van de kaart én cocktails, al snel richting de honderdvijftig euro gaat. Dat is niet niks voor een avond tacos.

Klein en slim

Wat Bar Birria bijzonder maakt, is dat het bewust klein is gebleven. Een paar tafeltjes, een beperkte kaart, alleen donderdag tot en met zaterdag open. Dat is geen gebrek aan ambitie – het is een keuze. Ze maken wat ze goed kunnen, in een tempo dat bij hun capaciteit past, en ze maken het goed. Keuzestress bestaat er niet: je neemt tacos, je drinkt mezcal, je luistert naar muziek die net iets harder staat dan je gewend bent, en je geniet.

Voor wie niet van Mexicaanse tacos houdt: dit is niet jouw plek. Voor wie er wél van houdt: ga er gewoon heen. Het is origineel, het is lekker, het is een echte toevoeging aan de Utrechtse horeca.

Eindcijfer: 8